Znów pod Barierą. Gothic 1 Remake po 25 latach | RECENZJA

Nowy miecz, garść rudy i wielkie plany potrafią w Gothic 1 Remake przegrać z pierwszym rozsądniej uzbrojonym człowiekiem. Alkimia Interactive odtwarza RPG, w którym pozycję zdobywa się powoli, a wycieczkę do lasu warto przemyśleć. Na PS5 najwięcej uroku ma właśnie ta droga od bezradności do samodzielności. Wygoda obsługi i technika nie zawsze jej dorównują.

Od premiery pierwszego Gothica w 2001 roku minęło ćwierć wieku. Aż trochę niewygodnie to liczyć. W Polsce grali w niego znajomi, polecało się go dalej i godzinami dyskutowało o tym, który obóz wybrać. Na Gothic 1 Remake czekało wielu z nas. Sam widok Starego Obozu pod Barierą potrafi wycisnąć łezkę — te miejsca i postacie zostały z nami na długo. Chciałem znów poczuć tę mieszaninę ciekawości i lekkiego strachu przed kolejną wyprawą. Tym razem z padem w ręku, ale z dobrze znajomym sentymentem.

Pod Barierą znajomości przydają się równie mocno jak miecz

W Gothic 1 Remake Bezimienny trafia do Górniczej Doliny zamkniętej pod magiczną Barierą. Więźniowie przejęli władzę, król nadal potrzebuje wydobywanej tu rudy, a miejscowi zdążyli urządzić sobie życie. Dla nowego przybysza oznacza to bardzo konkretny problem: trzeba znaleźć ludzi, którzy zechcą go przyjąć. Sama obecność głównego bohatera nikogo specjalnie nie wzrusza.

Stary Obóz opiera się na twardej hierarchii i interesach związanych z rudą. Nowy ma własny pomysł na wydostanie się z więzienia, a Obóz na Bagnie skupia wyznawców Śniącego. Już ten podział daje sporo do odkrywania. Zanim wybierzesz stronę, warto posłuchać, jak mieszkańcy mówią o sobie i konkurencji. Każdy ma oczywiście bardzo obiektywną opinię. Zwłaszcza o konkurencji.

Dołączenie do obozu wpływa na dostęp do ludzi, szkolenia i dalszą drogę postaci. Dzięki temu pierwsze zlecenia mają sens wykraczający poza zebranie doświadczenia. Pomagasz komuś, bo potrzebujesz poparcia albo możliwości, które może ci otworzyć. Najbardziej przekonuje mnie ten przyziemny początek: interesy, drobne przysługi, ostrożne sprawdzanie, z kim w ogóle można rozmawiać. Kolonia ma powód, żeby obchodzić gracza, zanim opowieść zajmie się większym zagrożeniem.

Gor Hanis podczas rozmowy z Bezimiennym w Gothic 1 Remake na PS5
fot. NuMag / PlayStation 5

Zobacz też: Tuż przed GTA VI. Wybrałem najlepsze GTA w historii!

Zapamiętaj ten zakręt. Jeszcze będziesz tędy uciekać

Współczesne otwarte światy przyzwyczaiły nas do wygodnego układu: wybierasz zadanie i podążasz za wskazaniem. Gothic 1 Remake wymaga więcej uwagi. Opis drogi, rozmowa i to, co widać w terenie, muszą wystarczyć do odnalezienia celu. Dziennik pomaga uporządkować informacje, ale nadal trzeba rozejrzeć się dookoła.

Lubię, kiedy krajobraz służy również do orientacji. Obóz pod skalną ścianą, wieża nad zabudowaniami czy przejście przy wodzie mają większe znaczenie, gdy samemu trzeba połączyć te miejsca. Dolina stopniowo układa się w głowie. Po pewnym czasie wiesz, którędy dojść do konkretnej osoby i gdzie lepiej jeszcze nie zaglądać. Ta wiedza daje przyjemną przewagę, nawet zanim bohater dostanie lepszy sprzęt.

Przeciwnicy nie dopasowują swojej siły do twojego poziomu. Możesz więc trafić w miejsce, do którego Bezimienny zwyczajnie nie dorósł. Podoba mi się wynikająca z tego perspektywa powrotu. Groźna droga zostaje w pamięci jako cel na później. Nowy pancerz i kilka lekcji walki dają wtedy powód, żeby sprawdzić ją ponownie.

Oczywiście taka swoboda ma swoją cenę. Niewyraźna wskazówka potrafi skończyć się krążeniem, a powrót tą samą trasą bywa nużący. Kto po pracy chce przede wszystkim zobaczyć dalszy ciąg historii, może nie mieć ochoty na ustalanie, co rozmówca miał na myśli. Rozumiem to. Sam wolę jednak taki świat od mapy, na której przed wyprawą znam już dokładne położenie wszystkich atrakcji.

fot. NuMag / PlayStation 5

Zobacz też: Dune: Awakening na PS5. Na Arrakis nawet cień jest luksusem | RECENZJA

Awans jest. Teraz znajdź kogoś, kto cię nauczy

Sam nowy poziom nie załatwia rozwoju. Punkty nauki trzeba wykorzystać u nauczycieli, a do tego dochodzą wymagania i zapłata. Ruda krąży tu jako waluta, więc każda zachcianka konkuruje z czymś potrzebnym. Lepsza broń kusi, ale bez odpowiednich umiejętności niewiele z niej pożytku. Przydałoby się też mieć w czym stanąć przed przeciwnikiem.

To jeden z najmocniejszych pomysłów Gothica. Rozwój pozostaje związany z ludźmi i miejscami, które poznajesz. Nauczyciel ma adres, trzeba do niego dotrzeć, a czasem najpierw spełnić warunki. Nawet planowanie postaci przypomina załatwianie spraw w Kolonii. Wybór frakcji dodatkowo ukierunkowuje tę drogę, więc warto zastanowić się, jaki styl grania rzeczywiście nas interesuje.

Najlepszą nagrodą jest rosnąca swoboda. Przeciwnik, którego wcześniej omijałeś, w końcu staje się osiągalny. Wyprawa może prowadzić dalej, a drobny sukces ma widoczny skutek. Gothic dobrze sprzedaje przyjemność stawania się silniejszym. Początek wymaga jednak cierpliwości: zanim ten rozwój nabierze tempa, trzeba zaakceptować kilka ograniczeń i rozsądnie gospodarować zasobami.

Bezimienny nabiera wprawy. Walka nadal ma swoje humory

Gothic 1 Remake przebudowuje starcia, zachowując pomysł bohatera, który dopiero uczy się posługiwać bronią. Rozwój umiejętności widać także w animacjach. To dobry szczegół: wyszkolenie powinno wpływać również na sposób poruszania się postaci. Na początku Bezimienny wygląda jak ktoś, komu należałoby poradzić odłożenie miecza i spokojne przemyślenie kariery.

W pojedynkach potrzebne są wyczucie dystansu, obrona i obserwowanie ruchów rywala. Różne stworzenia zachowują się inaczej, więc do kolejnych spotkań przydaje się wiedza o ich atakach. Rozsądnie jest też uważać na przewagę liczebną. Gdy kilka zagrożeń pojawia się naraz, dużo trudniej kontrolować to, co dzieje się wokół postaci.

Najwięcej zastrzeżeń mam do sztywności animacji i nierównej czytelności starć. W wymagającej grze potrzebuję jasnej informacji: spóźniłem obronę, źle oceniłem zasięg, wszedłem za blisko. Kiedy ruchy postaci wyglądają niezgrabnie, a przeciwnik zachowuje się dziwnie, satysfakcja z uczenia się jego zachowań słabnie. Zamiast planować następny ruch, zastanawiasz się nad samym wykonaniem walki.

Podobnie bywa z obsługą interakcji i poruszaniem się w ciasnych miejscach. Kontroler pozwala normalnie grać, ale przy zbieraniu przedmiotów i ustawianiu postaci chciałbym większej precyzji. Surowy początek pasuje do Gothica. Z niewygodą sterowania trudniej mi się pogodzić, bo przeszkadza również wtedy, gdy już rozumiem zasady. Dla samych pojedynków wybrałbym inne RPG; tutaj przy starciach trzyma mnie głównie sens dalszej wyprawy i rozwoju.

Najchętniej zostałbym przy sprawach obozów

Gothic 1 Remake zachowuje zasadniczą historię Gothica z 2001 roku, rozbudowując ją o dodatkowe elementy. Znajomość pierwowzoru pomaga rozpoznawać ludzi i miejsca, ale nowy gracz otrzymuje czytelny punkt wyjścia. Chęć wydostania się spod Bariery wystarcza, żeby zainteresować się obietnicami poszczególnych grup. Nie trzeba wcześniej studiować historii królestwa.

Najbliższe są mi właśnie konflikty między mieszkańcami. Kto ma wpływy, kto może pomóc, kto żąda czegoś w zamian. Wraz z większą rolą głównego wątku maleje przestrzeń na takie swobodne układanie sobie życia. Przygoda zyskuje pilniejszy cel, ale traci trochę uroku ostrożnego poznawania obcego miejsca. Chętnie dostałbym jeszcze więcej rozbudowanych spraw między obozami.

Atmosferze bardzo pomaga muzyka Kaia Rosenkranza. Nowe nagrania znanych tematów i dodatkowe kompozycje zachowują własny charakter poszczególnych okolic. Przy spokojnym zwiedzaniu ta oprawa dobrze współpracuje z szumem wody, odgłosami osady i groźniejszym otoczeniem poza nią. Doceniam też pełną polską wersję: rozmów jest sporo, a dubbing pozwala skupić uwagę na postaciach. Przy takim sposobie prowadzenia zadań to cenna wygoda.

Gothic 1 Remake na PS5: ładne widoki i trudny temat płynności

Najbardziej podobają mi się szerokie kadry. Skaliste zbocza, wodospad, lasy i zabudowania pod Barierą dają przekonujący obraz zamkniętej doliny. Wieże Starego Obozu dobrze prezentują się zarówno z bliska, jak i z oddalonego punktu widokowego. Zestawienie małej sylwetki bohatera z otaczającymi go górami wzmacnia poczucie, że dopiero poznajemy to miejsce. Bliżej kamery słabiej wypadają niektóre animacje i twarze.

Wydanie PS5 miało natomiast bardzo trudny start techniczny. Premierową grę ograniczono do 30 klatek na sekundę, z problemami z utrzymaniem tego poziomu. Dochodziły doczytywanie tekstur i cieni, błędy dźwięku oraz awarie. Także po pierwszych poprawkach problemem pozostawały przycięcia przy przemieszczaniu się i większych starciach, a latem odnotowywano również potknięcia zachowania NPC wymagające wczytania zapisu. To poważne zastrzeżenia, zwłaszcza w RPG opartym na rozmowach i ostrożnym wybieraniu walk.

Trzeba jednak oddzielić premierę od kolejnych aktualizacji. Na zamieszczonym screenie z PS5 widać już opcję „Brak ograniczeń” dla liczby klatek. Odblokowanie limitu nie gwarantuje stałych 60 fps. Nie stawiałbym znaku równości między taką pozycją w menu a równą płynnością w całej Kolonii. Przy wyborze ustawień zwróciłbym uwagę przede wszystkim na zachowanie gry w obozach i podczas walki, gdzie chwilowe szarpnięcie obrazu przeszkadza bardziej niż przy oglądaniu panoramy.

Ustawienia Gothic 1 Remake na PS5 z opcją ograniczenia klatek ustawioną na Brak ograniczeń
fot. NuMag / PlayStation 5

29 października doszła bezpłatna aktualizacja z trybem fotograficznym, Marvinem i zmianami wyglądu bohatera. Miłe dodatki, szczególnie przy takich krajobrazach. Sama ich obecność nie potwierdza jednak usunięcia wszystkich problemów z wydajnością czy stabilnością. Nie traktowałbym więc dawnych usterek jako kompletnego opisu każdej późniejszej wersji, ale też nie składałbym obietnicy bezproblemowej gry. Warto pobrać poprawki i korzystać z kilku osobnych zapisów. Przygodę z Kolonią łatwiej polubić, gdy można bez długiego nadrabiania wrócić do wcześniejszego momentu.

Zobacz też: Czy skasowanie gry z PS5 zabierze ci też cały postęp?

Do Kolonii warto wejść. Byle wiedzieć, po co

Gothic 1 Remake polecam przede wszystkim za świat, w którym samodzielnie zdobywa się rozeznanie i pozycję. Rozmowy mają praktyczną wartość, nauczyciele wiążą rozwój z mieszkańcami, a lepszy ekwipunek pozwala myśleć o dalszej drodze. To bardzo dobry pomysł na RPG i nadal przyjemnie odmienny od przygód, które od początku obsypują bohatera możliwościami.

Jednocześnie wersja PS5 zasługuje na ostrożną rekomendację. Walka i sterowanie wymagają wyrozumiałości, a historia technicznych problemów każe uważnie sprawdzić działanie własnej aktualnej wersji. Nowa oprawa pomaga polubić Dolinę, ale sama nie załatwia wygody grania. Jeśli najważniejsze są dla ciebie precyzyjne pojedynki i dopracowanie każdego ruchu, ten powrót może zmęczyć.

Dla mnie największą zaletą pozostaje satysfakcja z oswojenia Kolonii. Zaczynasz jako ktoś bez znaczenia, poznajesz ludzi, uczysz się okolicy i stopniowo możesz pozwolić sobie na więcej. Właśnie takiego sensu rozwoju szukam w RPG. Szkoda, że obok trudności wymyślonych przez projektantów trzeba uwzględnić jeszcze zastrzeżenia do wykonania. Mimo nich ten świat ma wystarczająco dużo charakteru, żeby dać mu szansę.

Gothic 1 Remake w pigułce

  • Co to za gra: RPG akcji z otwartym światem, dla jednego gracza
  • Twórcy: Alkimia Interactive
  • Wydawca: THQ Nordic
  • Premiera: na PS5 — 5 czerwca 2026 roku
  • Gdzie zagramy: PC, PlayStation 5 i Xbox Series X|S
  • Wersja w materiale: PlayStation 5
  • Po polsku: dubbing, interfejs i napisy
  • Pierwowzór: Gothic z 2001 roku
Rafał
Rafał
Właściciel / Redaktor Naczelny Numag.pl / Pasjonat brytyjskiej muzyki i włoskiej motoryzacji. Od ponad 10 lat zajmuje się dziennikarstwem technologicznym, specjalizuje się w testach elektroniki użytkowej i trendach w branży IT

Zobacz też