Za rozpakowywanie elementów zestawu zabrałem się wieczorem i to chyba była najlepsza możliwa pora. W południe, przy pełnym świetle za oknem, Philips Hue straciłby część swojego uroku. Dopiero po zmroku widać, po co komu inteligentne oświetlenie LED i jak szybko potrafi ono zmienić odbiór całego pomieszczenia. Na stole wylądował moduł Hue Bridge Pro, 10-metrowa taśma LED, dwie żarówki E27 oraz pilot-ściemniacz. To już zestaw, który pozwala nie tylko na zabawę kolorami przez jeden wieczór, ale też całkiem wyraźnie przeorganizować domowe oświetlenie.
Z Philips Hue mam taki problem, że… z góry wiem już, czego się spodziewać. To marka, która przez lata zbudowała sobie tak mocną pozycję, że gdy ktoś mówi „inteligentne oświetlenie do domu”, Philips Hue bardzo często pojawia się w głowie jako pierwszy. I trudno się temu dziwić. To system dopracowany, rozpoznawalny i rozwijany od lat, choć zdecydowanie nie jest to zabawa z najniższej półki cenowej.
Tu trzeba na spokojnie
Zestaw Philips Hue robi dobre ogólne pierwsze wrażenie. Wszystko jest schludne, porządnie zapakowane. Taśma LED w wersji Flux jest elastyczna, masywna w dłoni i wyraźnie solidniejsza niż chińskie paski LED. Z Hue ma się ochotę zrobić to porządnie, bo sprzęt sam trochę wymusza poważniejsze podejście.
Najwięcej uwagi wymagała taśma. Przy takim oświetleniu łatwo przesadzić, szczególnie gdy zobaczy się, jak mocno kolor potrafi odbić się od sufitu albo ściany. U mnie najlepiej wypadło podświetlenie pośrednie, ustawione tak, żeby światło rozlewało się po powierzchni, a nie świeciło prosto w oczy. To niby oczywiste, ale przy LED-ach właśnie takie drobiazgi decydują, czy wnętrze wygląda przyjemnie i przytulnie, czy zaczyna przypominać gamingowy pokój nastolatka (lubie gamingowe pokoje, to po prostu nie ten klimat).
Niebieski pas przy suficie wygląda bardzo dobrze, zwłaszcza wieczorami i gdy reszta światła jest wygaszona. Daje efekt chłodnej, spokojnej poświaty, która pasuje do filmów lub muzyki. W łazience, korytarzu czy przy schodach taki scenariusz też ma sporo sensu, szczególnie nocą, gdy potrzebujemy delikatnego światła zamiast pełnej iluminacji. Pamiętaj tylko, aby dobrze dobrać jasność, bo ta sama taśma może stworzyć eleganckie tło albo zdominować całe pomieszczenie.
Żarówki E27 od Philips Hue są już dużo prostsze w obsłudze. Wkręcasz, parujesz, ustawiasz i po chwili zwykła lampa zyskuje drugi, trzeci i…dziesiąty charakter. Szczególnie dobrze wygląda to w kloszu materiałowym, bo światło staje się miękkie i mniej techniczne. Różowe oraz fioletowe odcienie wyglądają naprawdę przyjemnie, ale nie ukrywam, że po fazie testowania wszystkich kolorów tęczy najczęściej wracałem do ciepłej bieli. I to jest akurat komplement. Hue potrafi robić efekty, ale na co dzień bardziej przekonuje wtedy, gdy nie krzyczy kolorem.
Centralka jest nudna i…bardzo potrzebna
Hue Bridge Pro nie jest urządzeniem, które położysz na środku stołu i będziesz opowiadać gościom, jak pięknie wygląda. To czarna, dość dyskretna kostka, która ma robić porządek w tle. I robi. Podłączenie, dodanie źródeł światła i przypisanie ich do pomieszczeń przebiega szybko, a aplikacja nie sprawia wrażenia, że powstała w pośpiechu. Wszystko jest logiczne, prowadzone krok po kroku, ale bez przesadnego niańczenia użytkownika.
Najbardziej doceniłem stabilność. Światła reagują szybko, sceny uruchamiają się przewidywalnie, a kilka źródeł potrafi działać jednocześnie bez irytującej przypadkowości, którą czasem widać w tańszych systemach (jedna żarówka startuje, druga dopiero myśli, taśma jeszcze ciemna, a użytkownik zastanawia się, czy to aby na pewno automatyzacja). Tutaj tego nie miałem. Kliknięcie w aplikacji, reakcja, gotowe.
Centralka ma też duże znaczenie wtedy, gdy Twój system zaczyna się rozrastać. Przy jednej żarówce można jeszcze machnąć ręką, ale przy kilku punktach światła, scenach i fizycznym pilocie centralny element układanki daje większy spokój. Hue działa wtedy jak domowa przemyślana instalacja, a nie jak kolekcja przypadkowych produktów.
Aplikacja, którą da się lubić
Aplikacja Hue jest dokładnie taka, jaka powinna być aplikacja do sterowania światłem: szybka, czytelna i możliwie mało absorbująca. Sprawnie wykrywa urządzenia, pozwala tworzyć pomieszczenia, strefy i sceny, a przy tym nie zalewa użytkownika niepotrzebnymi bzdetami – żeby przygasić lampę, nie musicie najpierw odbyć kursu z automatyki domowej.
Spodobało mi się to, że sceny faktycznie mają swój charakter, nie są jedynie losowym zestawem kolorów z nazwą wymyśloną przez kogoś, kto ewidentnie bardzo lubi zachody słońca. Ciepłe ustawienia dobrze pasują do wieczorów, a chłodniejsze do pracy. Taśma LED świetnie buduje tło, żarówki przejmują punktowe oświetlenie, a razem tworzy się coś, co wygląda spójnie. To ważne, bo przy kolorowym świetle granica między klimatem a chaosem jest cienka.
Po kilku dniach nie ustawiam już kolorów dla samej zabawy. Rano wybieram jaśniejsze, bardziej neutralne światło. Wieczorem cieplejsze i niższe. Do oglądania filmu zostawiam delikatną poświatę przy suficie. To jest największa siła Hue: system daje frajdę, ale potrafi też zejść z pierwszego planu i pracować jako normalny element oświetlenia domu – jeśli to właśnie tego od niego oczekujesz. Kolory? Zostają na specjalne okazje.
Przycisk na ścianie? Klasyka często wygrywa
W teorii wszystko można obsługiwać z telefonu. W praktyce telefon często leży gdzieś indziej, ma zablokowany ekran, ktoś go ładuje, młodszy brat ogląda na nim film. Dlatego Philips Hue Dimmer Switch okazał się jednym z najważniejszych elementów zestawu. Mały, prosty, estetyczny i bardzo potrzebny. Na ścianie wygląda schludnie. Nie udaje designerskiego manifestu, raczej nie kłóci się z wnętrzem, nie wymaga instrukcji. Włącznik, regulacja jasności, przełączanie scen, tyle wystarczy. To również wygodne rozwiązanie, jeśli w domu są osoby mniej cierpliwe wobec aplikacji. A takie osoby są w niemal każdym domu…czasem jesteśmy nimi my sami po 22:00.
Reakcja przycisków jest szybka, zakres sterowania wygodny, a sama obecność fizycznego przełącznika zmienia odbiór całego zestawu na bardziej analogowy i klasyczny. Sterowanie głosem może i jest efektowne, aplikacja jest naprawdę świetna do różnych ustawień i scenariuszy, ale ścienny pilot jest najbliższej codziennego ruchu po mieszkaniu. Klikasz i masz. Kto nie lubi klikać?
Kolory są świetne, nie zawsze jednak chcesz żyć jak w teledysku
Na zdjęciach Philips Hue wygląda efektownie, bo kolorowe światło jest wdzięczne i fotogeniczne. Niebieski sufit tworzy klimat kina domowego, różowa lampa wygląda romantycznie, a zielona poświata przy (również identycznie zielonym) Papucie daje niepowtarzalny efekt. Ktoś tu przypadkiem stworzył okładkę albumu synthwave dla aleksandretty obrożnej? I jasne – oczywiście, że to bawi. Przez pierwsze dni zabawy sprawdza się wszystko: czerwony, fioletowy, zieleń, chłodne błękity, sceny dynamiczne, zmiany jasności…
…tylko że dom nie jest sceną przez cały czas. Po pierwszych dniach ekscytacji i zabawy zaczyna się prawdziwy test. Czy takie światło pomoże mi odpocząć? Czy da się przy nim normalnie funkcjonować? Czy wieczorem nie zmęczy oczu? I tutaj Philips Hue wypada lepiej niż myślałem. Ciepłe biele są bardzo przyjemne, przejścia płynne, jasność da się ustawić precyzyjnie, a kolory można zostawić jako akcent.
Najlepsze efekty uzyskałem przy mieszaniu źródeł. Lampa z żarówką E27 daje miękkie główne światło, taśma LED delikatnie podbija sufit, a reszta pomieszczenia zostawała w półcieniu. To ustawienie pasuje do wieczornego siedzenia, do filmu, i do spokojnego grania na konsoli w weekendy. Hue ma też w sobie tę zaletę, że pozwala bardzo szybko zmienić odbiór pokoju jedynie poprzez światło. A światło, jak wiadomo, potrafi być ono zarówno bezlitosne jak i bardzo łaskawe dla wnętrza.
Za co płacisz? Za spokój i spójność
Najtrudniejszy temat przy Philips Hue to cena. Ten system kosztuje wyraźnie więcej niż proste żarówki Wi-Fi i popularne taśmy LED z marketu. Nie zamierza tego pudrować. Jeśli ktoś chce tylko raz na jakiś czas odpalić kolor za telewizorem, znajdzie tańsze rozwiązania. Philips Hue obroni się natomiast dopiero wtedy, gdy spojrzycie na całość: stabilność, aplikację, mostek, akcesoria, sceny, integracje i możliwość spokojnej rozbudowy.
To nie jest zakup impulsywny. To decyzja, że światło w domu ma być bardziej elastyczne i lepiej dopasowane do rytmu dnia. Nie płacimy tu wyłącznie za kolorowe diody. Płacimy za to, że system reaguje przewidywalnie, nie wymaga ciągłego grzebania w ustawieniach i nie irytuje po kilku dniach. A to w smart home jest cenną walutą.
Całą infrastrukturę Philips Hue można przecież rozwijać stopniowo. Najpierw salon, później korytarz, może sypialnia, jakaś mała lampka przy biurku. Oczywiście to sprytny ekosystem – bardzo łatwo zachęca do kolejnych zakupów. Philips wie, co robi. Najgorzej jest wtedy, gdy system kusi rozbudową, a podstawy kuleją. Tutaj podstawy są mocne.
Nie każdy wie, że potrzebuje Philips Hue
Philips Hue spodoba się osobom, które chcą mieć światło dopasowane do różnych momentów dnia i nie chcą walczyć z technologią. To dobry wybór do salonu, pokoju z telewizorem, sypialni. Największą korzyść widać tam, gdzie korzysta się z kilku scen: jaśniej do pracy, cieplej wieczorem, delikatniej do filmu, mocniej przy sprzątaniu. Tak, sprząta się wygodniej i efektywniej w dobrym świetle, nie oszukujmy się.
Nie kupowałbym Hue wyłącznie dla samego efektu kolorów. To byłoby trochę jak kupić porządny aparat tylko po to, żeby robić zdjęcia w trybie automatycznym. Kolory są świetnym dodatkiem, ale prawdziwa wartość objawia się w wygodzie i powtarzalności. W tym, że możesz stworzyć kilka ustawień, przypisać je do przycisku i korzystać z nich naturalnie.
| Produkt | Cena |
|---|---|
| Philips Hue Bridge Pro | ok. 350 zł |
| Philips Hue Flux taśma LED 10 m | ok. 700 zł |
| Philips Hue White and Color Ambiance E27 1100 | ok. 250 zł za sztukę |
| Philips Hue Dimmer Switch / pilot-ściemniacz | ok. 100 zł |
Czy zestaw Philips Hue jest wart swojej ceny? Jeśli ktoś chce jedynie tanio podświetlić ścianę za telewizorem albo raz na jakiś czas odpalić kolorową scenę, ten zakup będzie trudny do obrony. Hue zaczyna mieć znacznie więcej sensu wtedy, gdy myślimy o świetle jak o stałym elemencie domu, a nie jednorazowym efekcie. Dla osób, które chcą zbudować stabilny, estetyczny i wygodny system oświetlenia, to jedna z najpewniejszych dróg wejścia w smart home.
W moim domu Philips Hue najpierw zrobił efektowny spektakl, ale już po kilku dniach stał się przede wszystkim narzędziem do codziennego ustawiania nastroju. Ta druga funkcja jest ważniejsza. Światło, które zachwyca pierwszego wieczoru, łatwo zapamiętać. Światło, którego chce się używać przy kolejnych zwykłych wieczorach, dużo lepiej tłumaczy, za co właściwie się zapłaciło.
Pełną ofertę inteligentnego świetlenia LED znajdziesz na stronie Philips-Hue.com
