Crocs przez lata był marką, z której trochę wypadało żartować. Plastikowe chodaki, dziurki, przypinki, szpitalne korytarze, ogródki działkowe, plaże i ludzie, którzy mówili: „załóż raz, potem zrozumiesz”. Problem w tym, że wielu rzeczywiście zrozumiało. Wygoda okazała się silniejsza niż szyderstwo, a estetyka, którą kiedyś traktowano jak modowy wypadek przy pracy, weszła do głównego obiegu.
Teraz Crocs robi kolejny krok i pokazuje Quick Trail Racer, czyli but, który z daleka wygląda już bardziej jak lekki outdoorowy sneaker niż domowy kompromis między kapciem a kaloszem. I tu zaczyna się ciekawy moment, bo marka coraz wyraźniej próbuje zagospodarować przestrzeń między wygodą codziennych Crocsów a sprzętem na krótkie wypady, biwak, mokrą trawę, kamienistą ścieżkę i weekend, podczas którego człowiek nie chce zabierać trzech par butów „na wszelki wypadek”.
Crocs na szlaku brzmi zabawnie, ale rynek od dawna idzie w tę stronę
Jeszcze kilka lat temu but outdoorowy kojarzył się głównie z czymś ciężkim, sztywnym i gotowym na spotkanie z błotem po kolana. Dziś granice są dużo bardziej rozmyte. Ludzie chodzą po mieście w butach trailowych, jadą na kemping w sneakersach, a do samolotu zakładają obuwie, które ma być wygodne, lekkie, łatwe do wyczyszczenia i wystarczająco odporne na pogodowe niespodzianki. Właśnie w takim świecie Crocs czuje się coraz pewniej.
Quick Trail Racer wyrasta z modelu Quick Trail Low, ale dostał bardziej sportowe potraktowanie. Cholewka z monomesh ma być lżejsza, cieńsza i szybciej schnąca, a jednocześnie wodoodporna w praktycznym, codziennym rozumieniu. Nie spodziewałabym się po tym bucie ambicji wysokogórskich, ale też chyba nikt rozsądny nie wybiera Crocsów na techniczny trekking w Tatrach. Tu chodzi raczej o ten rodzaj aktywności, który zaczyna się od zdania „przejdziemy się kawałek”, a kończy na nierównym szutrze, mokrej trawie i zastanawianiu się, czemu znowu założyliśmy białe sneakersy.
Wygoda zostaje, ale podeszwa dostała więcej charakteru
Crocs nie odcina się od własnego DNA. W Quick Trail Racer nadal pojawia się Croslite, czyli tworzywo, które odpowiada za lekkość, miękkość i tę łatwość czyszczenia, przez którą wiele osób używa klasycznych Crocsów bez większego zastanowienia. Materiał pojawia się w podeszwie środkowej, zewnętrznej i w elementach wzmacniających wokół palców, pięty oraz boków. To ważne, bo w butach na kemping lub terenową codzienność najbardziej irytują nie wielkie katastrofy, lecz drobne starcia: kamień, gałąź, mokra ławka, błoto na brzegu jeziora, zahaczenie o korzeń.
Podeszwa dostała dodatkowe strefy bieżnika, które mają poprawiać przyczepność na nierównym podłożu. Brzmi jak detal, ale właśnie takie detale decydują, czy but zostaje „fajnym dziwadłem z internetu”, czy faktycznie trafia pod drzwi jako para do częstego używania. W Crocsach zawsze chodziło o bezpretensjonalność. Tutaj ta bezpretensjonalność dostaje trochę bardziej terenową podeszwę i wygląda, jakby ktoś wreszcie uznał, że wygodny but może też lepiej trzymać się ziemi.
Ten but dobrze pokazuje, jak zmieniła się moda outdoorowa
Mam wrażenie, że Quick Trail Racer jest ciekawy jako objaw większej zmiany. Outdoor przestał być zarezerwowany dla ludzi z ultralekkimi plecakami i tabelkami gramatury. Wszedł do codzienności, do mody miejskiej, do weekendowych wyjazdów, do spacerów z psem, do podróży, w których człowiek chce wyglądać normalnie, ale nie chce płakać po pierwszym deszczu.
Crocs trafia dokładnie w tę strefę. Nie musi przekonywać, że robi buty dla alpinistów. Może za to powiedzieć coś prostszego: oto para, którą da się włożyć szybko, dopasować ściągaczem, zamoczyć bez dramatu, umyć bez ceremonii i zabrać tam, gdzie klasyczny sneaker zaczyna wyglądać jak błąd logistyczny. Zapięcie typu toggle, konstrukcja przypominająca skarpetę i niska sylwetka sprawiają, że Quick Trail Racer bardziej pasuje do kategorii „aktywny dzień” niż „poważna wyprawa”.
Cena nie jest niska, ale nie wygląda też jak modowy absurd
Quick Trail Racer ma kosztować 110 dolarów, czyli około 400 zł. Trzeba przy tym pamiętać, że mówimy o cenie z rynku amerykańskiego, więc ewentualna europejska lub polska dostępność może wyglądać inaczej. W świecie butów outdoorowo-lifestyle’owych to kwota, która nie szokuje, choć Crocs dawno przestał być synonimem taniej wygody z marketowej półki.
Tu mam mieszane uczucia, bo marka korzysta dziś z własnej popularności bardzo sprawnie. Z jednej strony dostajemy produkt bardziej dopracowany niż klasyczny clog i bliższy temu, jak ludzie naprawdę spędzają czas poza domem. Z drugiej strony Crocs już dawno nauczył się, że za dziwność, wygodę i rozpoznawalność można policzyć więcej. Quick Trail Racer będzie więc ciekawym testem: czy odbiorcy uznają go za praktyczny but na lato i wyjazdy, czy za kolejną modową wariację na temat Crocsów, która wygląda świetnie na zdjęciach, ale w praktyce zostanie ciekawostką.
Najzabawniejsze jest to, że Crocs nie musi już nikogo przepraszać za swój wygląd. Marka przeszła drogę od obciachu do komfortowego symbolu luzu, a teraz sprawdza, ile da się z tej pozycji wycisnąć w segmencie outdoorowym. Quick Trail Racer wygląda jak jeden z tych produktów, które na początku budzą uśmiech, a po chwili każą zapytać: właściwie czemu nie?
